Posty oznaczone 'Sardynii
Słodki, chyba najbardziej znany przez turystów na krótki urlop można znaleźć odkrywania piękna Sardynia jest Seada, znany również jako sebada lub Seatta. Słodkie smażone, posypane cukrem lub miodem zna jego pochodzenie prawdopodobnie w obszary duszpasterskiej jako jeden z podstawowych składników jest tylko ser. Tradycja Seada wiąże się z obszaru Barbagia i Logudoro, nawet jeśli danie jest znany pod różnymi nazwami w wielu regionach wyspy.
Dzisiaj głównie służył jako deser w jednym czasie miał stanowią bogate danie główne, przedstawiony bez żadnych przypraw. Składników, które tworzą ten słodki nieoczekiwane i wyśmienity smak są proste jak to zawsze bywa w Sardynii: mąka, kwaśny ser o nazwie sa Pischedda w Gallura, startej skórki z cytryny i miód lub cukier do końcowego pakowania. Tylko w rzadkich przypadkach mieszanina jest wzbogacona dodatkiem jaj i smalcu.
Seadas typowy okrągły kształt są smażone w gorącym oleju, a następnie pokryte miodu, cukru rzadziej. Czy często towarzyszą doskonałe wina, takie jak likier muscat przyjemny pokój.
W nie tak dalekiej przeszłości, ricotta było codzienne pożywienie pasterzy, którzy zazwyczaj towarzyszy do carasau. To było słabe jedzenie, otrzymane przez gotowanie serwatki , come condimento di saporiti e gustosi primi piatti o utilizzata nel confezionamento di eccezionali dolci że zostało uzyskane po ser, dziś jest przede wszystkim żywności, jeśli świeże, serwowane jako przekąska, jako dodatek do pikantnych i smaczne dania z makaronu lub użyć do pakowania i wyjątkowe ciastka charakterystyczne dla ziemi Sardynii.
Jakość sera produkowanego na Sardynii są liczne, choć większości przypadków są związane z produkcją mleka owiec. Nie oznacza to, że smak wyrobów gotowych mogą się znacznie różnić w zależności od rodzaju leczenia surowicy.
Rodzaj sera spożywane jest chyba najbardziej delikatnym, białym i delikatnej strukturze, o gładkiej fakturze i charakteryzuje się bardzo słodki smak. , o spalmata sul pane con una spruzzatina di sale. Dlatego jest on często stosowany w produkcji wyrobów cukierniczych, ale często jest spożywane przy stole towarzyszy w niektórych przypadkach po prostu przez kilka łyżek miodu, lub rozłożone na chleb z odrobiną soli.
Ale może być również doświadczonych ricotta, zakładając, że nie tylko formy, ale także smakuje zupełnie inaczej. W przypadku leczenia ser jest w rzeczywistości bardziej zgodne z wyższym stopniu smak.
Innym rodzajem wędzony ser ricotta jest bardzo popularny, który ma cechy podobne do tych soli. Czy ricotta wędzone lub solone, jednak daje pomysł jest kruchy ser częściej szczególnie ostry tarty na dania z makaronu. Daje znakomity smak i typowy dla przepływu.
Wśród szczególnych makaronu, które nigdy nie perfumowanych i stworzył oryginalny Sardynii zapomnieć Macarrones de busa, coś bardzo podobnego do naszych dużych bucatini.
Nie zawsze mają szczęście do ich smak, ale na pewno po przetestowaniu uderza to pierwsze danie naprawdę oryginalny.
Podstawa ciasta, jak zwykle, wykonane z mąki pszenicy durum i dodatkiem wody i soli, ale przepisy, niektóre mniej tradycyjnych do przygotowania ciasta również używać jaj
i jakieś dodatkowe oleju.
Te nowo stworzone możliwości, które dają smak jednak dodać do makaronu.
Po utworzeniu mix, które powinny być odstawia się na kilka godzin, a następnie kontynuować z oryginalnym macarrones przetwarzania.
Wykorzystane zostanie biustonosz, aby rozciągnąć ciasto podzielić na kawałki, lub wie busa ferrittu w języku Sardynii oznacza dokładnie biustonosz.
Może to być haczyk szydełka lub prasować koszuli.
I "to coś z makaronem ma nie tylko kształt, ale również nazwa.
Busa staje się pewnego rodzaju wałka, wokół którego ciasto jest opakowane i zapakowane raz
macacarrones, drut wyciągnął i będziemy kontynuować przygotowania innego.
Zazwyczaj są one podawane z sosem mięso, wieprzowina, jagnięcina lub lub dzika lub prosty sos pomidorowy i ser pecorino.
W niektórych miejscach są podawane z zupą lub podawane z bryndzą i odrobiną pieprzu.
Niezależnie od tego, będziesz zaskoczony przez niektóre z tych pełne i duże makaronów typowych dla Sardynii.
Ziemia dla rolników, a zwłaszcza duszpasterzy, Sardynii okazał się jeden z największych producentów serów. Być może najbardziej znanych i lubi ser jest produkowany w każdym zakątku pięknej wyspie. Po przyjemnym to doskonały produkt do wychowywania dzieci nie mogą pomóc, ale kochać go do końca życia. Wystarczy powiedzieć, że pecorino jest wyludnione, nie tylko we Włoszech ale także w odległych rynkach, takich jak amerykański, który jest nasycony, a zwłaszcza Francuzów.
W 1996 roku tej specjalności Sardynii został wyróżniony gwarancji, stając się produktem chroniona nazwa pochodzenia, PDO. Ponieważ fryzy ser z tego tytułu są produkowane w całości z całego mleka owczego i muszą być zgodne dokładne parametry i warunki, które spowoduje, że ser dzieło sztuki dla podniebienia.
Często szczególnie silne, pecorino ddolcito może być również ze względu na związek z mleka krowiego, specjały mleczne, które będzie cenne nawet przez tych, którzy nie lubią smak zbyt silna i zdecydowana.
W czasie ser pecorino, można wybrać między tym i świeży smak dwa produkty zupełnie inaczej. Pasta z sera pecorino ma słomy żółty kolor, to nie powiedział, przez przypadek, silny, a starsze na co najmniej 120 dni. Jego podstawowym zastosowaniem jest przyprawy, często decydują się upiększyć na wzór duński pola Malloreddus z odrobiną sera obfite.
Wybierz świeżego sera pecorino, wybrać nazywany także słodkim, która ma być gotowa w okres odpoczynku 20/60 dni. Wygląd jest bardzo różni się od serów, jak to będzie lżejsze i bardziej miękkie.
Chleb na Sardynii zawsze była par excellence żywności, po prostu uważam, że Etymologia jednym z najbardziej popularnych, C ivraxiu dokładnie, powinien pamiętać o dawnych cibarium nazwę, żywności. Jego kształt jest okrągły i duże i smaczne już zaproszenie w wyglądzie, wyposażony jest w twardą skorupę, i wyposażone w solidne, bardzo blisko do ochrony kory i ostry.
Jego kształt kopuły brązowy, z wnętrza miękki chleb i smaczne oznacza, że chleb jest civraxiu teraz znany i lubiany na całej wyspie, chociaż pochodzi z południowych regionów, takich jak Campidano Marmilla, Trexenta, Sulcis i Sarrabus. To było wczoraj regionów z silnymi rolnych, wiedział, że nie tylko produkują znaczne ilości ziarna, ale udało im się przekształcić go w chlebów wyjątkowych, tak jak civraxiu.
Wykonana jest z mąki i drożdży zakwas i radość we wszystkich tabelach, w których są prezentowane. Civraxiu jest charakterystyczne dla jego długie życie, a gdy warunki nie do zastosowania. Dzisiaj jest zwyczajem, aby kromka chleba zwany także Civargiu w długie i grube plastry, które następnie są przyprawione oliwą z oliwek i sól. Final touch jest niewielkie, pieczenie chleba, co to już postrzegany jako wyjątkowy niezapomniany. W innych przypadkach, jest umieszczony w dolnej części tacki, która będzie zawierać smaczne sardynki mięso, świnia, koza, baranek. Chleb moczony smaki mięso będzie spektakl dla podniebienia.
Kiedy mówimy o malloreddus odnosimy się do z najbardziej znanych makaronów Sardynii. Często nazywane są słusznie Sardynii gnocchi choć daleka od rzeczywistości, gdyż na wyspie główny składnik w przygotowaniu malloreddus ponownie ziaren pszenicy twardej, które miesza się z ciepłą wodą i solą do smaku.
Malloreddus tradycyjnie danie święto, znane w każdym zakątku Sardynii.
W Sassari nazywane są cigiones ciciones lub w Makaronezji Logudoro Caídos lub de punzu cravaos i Nuoro.
Nazwa, pod którą łatwiej jest rozpoznać, jednak to właśnie malloreddus, ważny dla wszystkich Campidano.
W dosłownym tłumaczeniu nazwa powinna oznaczać cieląt w wieku od malloru na Sardynii jest po prostu byk.
Aby rozwiązać ten podobieństwo w postaci zaokrąglonych malloreddus paski w opakowaniu za pomocą kosza, gdy uzyskane o gładkiej powierzchni z lekkim naciskiem na desce.
U osób tej małej wyspie musiał pamiętać małe okrągłe makaron i ładne tłuszczu cieląt.
Stąd nazwa.
Ciasto jest bardzo podobne paski powłoki około 2 cm długości, często towarzyszy Campidanese sosie, wzbogacone Sardynii kiełbasa, oliwa z oliwek, cebuli i często szafran.
Całość jest następnie zalany pecorino.
Kultura chleba na Sardynii jest bardzo serdeczny, a często przybiera różne formy i funkcje, które są bardziej rzeźby niż cokolwiek innego pozazdroszczenia. Każdy region wyspy ma co najmniej jedną cechę chleba, ale jak można sobie wyobrazić odmiany w jakiejkolwiek innej dziedzinie gastronomii, jest zaskakujące. Szczególnie popularne wśród turystów odwiedzających Sardynii i Sardynii jest Carasau Chleba. Jest to typowy chleb sercu wyspy, charakteryzuje się szczególnie dobrze ciasto gotowane i ostre, okrągłe i jasnego koloru.
Podstawowy składnik wielu innych rodzajów chleba jest pszenica, która musi być mieszany z wodą i solą. Wymaga skomplikowanych przygotowań i kobiety częściej go przygotować w domu, wykazują się ogromną zręcznością. Jej podobieństwo do przewijania przyniosła mu nazwę papieru nutowego, nazwę, która nie otrzyma wielką renomę na wyspie. Podawane jako dodatek do przystawek i główne, teraz jest ponownie odkryta w przyprawione oliwą z oliwek i sól. W tym przypadku chleb, będzie nazwane Carasau Guttiau chleb, szczotkowana lub nasączony smaku lokalnych oliwy z oliwek i grzanki wykonane.
Często chleb Carasau jest używane do przygotowania słynnego pieczywa frattau, lasagne lokalnych chleb jako baza obejmowały na przemian z sosem, serem i rosół z mięsa. Aby pokonać puli już samo w sobie pyszne gotowanym jajem. Inny sposób, aby jadł chleb smaczne.
Jest to typowy lokalnych serów, nie nadaje się do podniebienia są zbyt delikatne. Znane na całej wyspie i kochanym przez wielu za intensywne pikanterii, jest znany jako casu frazigu, Modde casual, fattittu casual, ale przede wszystkim jako casu casu Becciu Marzu.
Ostry ser udzielany jest przez obecność larwy muchy w serze, że zdecydowana większość przypadków jest w stanie rujnuje całą produkcję, ale jeśli chodzi o pecorino będzie utworzyć tylko krem z drobiazgowym cenne i smaczne.
Proces tworzenia sera jest oczywista: owiec będzie mieć wpływu na bieżąco będzie tylko depozyt ich larwy w formularzu. Te zostaną obfity posiłek, co nie mniej niż wyjątkowy krem zazwyczaj charakteryzuje się żółtą pastę.
Procedura jest bardzo podobny do używanego w produkcji niemieckiej Milbenkäse niemieckim i francuskim Mimolette zarówno niepowtarzalny smak i intensywny.
To łatwo sobie wyobrazić, że produkcja tego konkretnego partii sera narusza wspólnotowe zasady higieny i dlatego, aby nie stracić tradycji tego sportu dziś jego produkcji i umieszczony pod ścisłą kontrolą biologów i naukowców, którzy potwierdzają, że to najlepsza pora produkcji wiosną .
Gdy praca jest zawarte przez larwy postaci owiec będzie pozbawiony góry, teraz wtyczki proste i po kilku godzinach od ekspozycji na słońce wszystkie larwy opuściły gniazda i nie tylko skosztować pysznych ser, trzeba powiedzieć, w towarzystwie kieliszku dobrego Cannonau.
 |
